poniedziałek, 26 października 2020

Rezydencje powiatu tureckiego - majątek Skęczniew

 



dwór rodziny Weil z 1901 roku. autor : T. Kanold  
 
***

Poniższy tekst pochodzi z książki :,, Rezydencje powiatu tureckiego ". 


Na malowniczym wzgórzu nad tamą zbiornika ,Jeziorsko" wznosi się średniowieczna wieś szlachecka, obecny Skęczniew. Niegdyś w jego pejzażu funkcjonowały dwie dominanty - kościół parafialny i otoczona parkiem rezydencja, rozłożona na łagodnym zboczu. Choć początki zapisanej w dokumentach historii Skęczniewa sięgają 1386 roku, a miejscowa parafia została utworzona na przełomie XIV i XV wieku, to interesująca nas siedziba szlachecka powstała dopiero w stuleciu dziewiętnastym , zapewne na miejscu dawniejszej rezydencji. W latach dwudziestych tego wieku dziedzicem wsi był Hipolit Masłowski, który w 1825 roku ufundował istniejący do dziś kościół. Prawdopodobnie jeszcze przed połową stulecia w posiadanie Skęczniewa weszła rodzina Weilów , mieszkająca tu do drugiej Wojny światowe Co wiemy na temat ich posiadłości? W 1885 roku dominium Skęczniew składało się z folwarków w Skęczniewie , Zborowie i Kościankach , liczyło w sumie 1330 mórg i 140 prętów rozległości . Kilkanaście lat wcześniej, bo na początku lat siedemdziesią­ tych, działała tu gorzelnia i wapienniki. Gospodarstwo określano jako ,,staranne", chwalono też ogród dworski obdarzony mianem „piękne­ ". Od razu więc zapytajmy - jak wyglądała niegdyś siedziba Weilów w Skęczniewie? 
Zacznijmy od tego, że zespół dworski w Skęczniewie posiadał dwie, czytelnie wyodrębnione części funkcjonalne - przestrzeń reprezentacyjną dworu i parku, położoną najbliżej wioski i połączoną z nią poprzez główny wjazd do majątku, oraz sferę czysto gospodarczą, skupioną wokół kompleksu zabudowy podwórza folwarcznego, położonego na południe od parku, w pewnym oddaleniu od samej wsi. Obie części, oddzielone od siebie pasem łąk, łączyła zachowana do dziś aleja komunikacyjna - będąca właściwie przedłużeniem głównej ulicy wsi - biegnąca początkowo przez park przed dworem, a zakoń­czona pośród zabudowań folwarku. W ten sposób wszystkie elementy założenia zostały ze sobą czytelnie powiązane i złączone w jedną całość z przestrzenią wioski. Do parku, położonego nieco poniżej wobec samej wsi, prowadziła reprezentacyjna brama północna, połączona z budynkami pomocniczymi i czworakami mieszkalnymi. Za bramą zaczynała się wspomniana aleja główna, wiodąca na obszerne rondo przed dworem. Reprezentacyjny charakter miejsca podkreślała niewielka rzeźba ogrodowa - kula na postumencie - ustawiona pośrodku podjazdu i otoczona wysokimi świerkami. Miejsce to ukazuje wspomniany obraz z 1901 roku, na którym widzimy nie tylko dwór i park, ale i kociół parafialny, stojący w oddali, na wzgórzu. Jak dotąd jedyny znany nam widok dworu znajduje się właśnie na omawianym obrazie - widzimy na nim wydłużoną , parterową bryłę na planie prostokąta, nakrytą wysokim, dwuspadowym dachem, z dachówką .W szczytach użytkowe poddasze; od południa przylega niewielka przybudówka. Główna elewacja siedziby, zwrócona na zachód, liczyła według obrazu 10 osi, a mniej więcej na środku znajdowało się poprzedzone schodami wejście ujęte obrośniętą pnączami werandą. Wszystkie okna były prostokątne , zaopatrzone w okiennice. Z kolei miejscowa pamięć o dworze przechowała obraz dużej , ceglanej budowli z rozległymi piwnicami i wnętrzami , w których znajdowały się okazałe piece kaflowe. Obok dworu stała piętrowa oficyna, jednak nie znamy jej wyglądu. W parku wokół dworu podziwiano niespotykane w okolicy, okazałe świerki, sosny i jodły, posadzone w pierwszej połowie XIX wieku. Z terenu rezydencji aleją lipową można było dostać się na prostokątne podwórze gospodarcze, na które od strony głównej drogi Prowadziła osobna brama. O budynkach folwarku wiemy, że były W większości murowane i zgrupowane wokół osi głównej bramy od strony szosy, pomyślanej jako łącznik pomiędzy sąsiadującymi budynkami. Folwark, zaplanowany jako odseparowany i zwarty zespół zabudowań, został odnowiony i wyremontowany w latach międzywojennych. Z przedstawionych wyżej zapisków i przekazów wyłania się obraz posiadłości Weilów w Skęczniewie jako miejsca urokliwego, o dobrym rozwiązaniu funkcjonalnym i krajobrazowym. Zburzenie dworu po 1945 roku utrudnia nam próbę jego datowania, wydaje się Jednak, że ta pozbawiona cech stylowych, prosta budowla mogła powstać w pierwszej połowie XIX wieku, w momencie gdy ukształtowano otaczajądzy ją ogród .


Jak zniknął dwór skęczniewski Już w wieku XX Skęczniew był własnością Walerego Benona Weila, a w latach dwudziestych należał do braci Mariana i Jana Weilów. Przed wybuchem II wojny światowej dobra skęczniewskie zostały częściowo rozparcelowane, w 1938 roku liczyły 319 hektarów. Po 1945 roku opuszczony majątek został przejęty przez pań­stwo i rozparcelowany - gospodarstwo rolne zlikwidowano. Przez jakiś czas dwór był jeszcze zamieszkany przez kilka rodzin, jednak w latach 1956-1958 rozebrano go do fundamentów, uzyskaną cegłę przeznaczając na budowę remizy strażackiej w Piekarach. Zniszczone zostały właściwie wszystkie budynki folwarku, a w latach siedemdziesiątych na miejscu rozebranych czworaków i bramy od strony wsi wyrosły nowe domy mieszkalne. Znacznej degradacji uległ rozległy niegdyś park, w którym wiele drzew wycięto, a istniejące niegdyś alejki są już niemożliwe do odczytania. Zachowały się szczątki dawnego układu przestrzennego z zarośniętymi fundamentami dworu, wokół których na opustoszałym terenie rośnie grupa wiekowych drzew. W stronę nieistniejącego folwarku nadal wiedzie fragment alei lipowej. Stopniowo teren ten - swoista „ziemia niczyja", naznaczona wyeliminowaną z obrazu wsi Przeszłością - przekształca się ni to w łąkę, ni to w neutralne „tereny zielone". 




1 - dwór 
2 - oficyna 
3 - folwark 
4 - park 


 Zygmunt Kotkowski, Stefan Grodzieński pod tytułem : ,, Ziemiaństwo, rolnictwo, samorządy województwa łódzkiego ; , wydanie z 1928 r Łódz .

"Dominium Skęczniew położone jest w odległości 22 klm. od Turku i 4 klm. od szosy, wiodącej z Turku przez Dobrę do Waty 
poczta Dobra i stanowi własność pp. Braci Marjana i Jana Weila. Gospodarstwo okopowo-zbożowe

Obszary rolne częściowo zdrenowane. Majątek obecnie zmierza do zainstalowania gospodarstwa hodowlanego. W tym celu wkrótce wzorowa obora skęczniewska zostanie zastąpiona oborą zarodową. Również zaprowadzona zostanie zarodowa chlewnia i hodowla koni rasowych.

Budynki wszystkie znajdują się, po przeprowadzonym remoncie, w bardzo dobrym stanie, przyczem wszystkie są twardokryte.

Majątek pozatem posiada zagaje sosnowe na przestrzeni 150 morgów.

Ozdobą dominium jest stary dwór i rozległy park, w którym znajduje się się szereg starych świerków. Niektóre okazy liczą około 80 lat. Skęczniew znajduje się w posiadaniu rodziny pp. Weilów około 100 lat

(Ziemiaństwo, rolnictwo, samorządy województwa łódzkiego. T. 1 / [pod red. Zygmunta Kotkowskiego i Stefana Grodzieńskiego]. - Łódź : "Unja", 1928. - 128 s.).

piątek, 16 października 2020

Jan Konstanty Weil

 Jan Konstanty Weil - ur. 14 października 1903 r , zm. 23 listopada 1975 . - syn Wilhelma Oskara Weila i jego żony Anny Klary Kanold Weil.


Jan Konstanty Weil z Zygmuntem Weilem ( synem Marian Weila ) 

Był wraz ze swoim bratem Marianem ostatnim właścicielem majątku Skęczniew od 1926 do 1929 .Po otrzymaniu swojej części majątku przeprowadził się do Katowic , Pojął za żonę Irenę Czerwińską Weil  ur. 14 lutego 1915 - zm. 4 lutego 1985 roku - oboje pochowani zostali na Cmentarz przy Panewnickiej w Katowicach . 

Mieli oni dwóch synów : 
- Bogusława Weila (1936-2007)- zmarł w Sosnowcu. Pracował jako aktor w teatrze.
- Andrzeja Weila (1944-2021). - zmarł w Rybniku 


Grób Ireny i Jana Weilów ... 
 

czwartek, 15 października 2020

Marian Walery Weil

 Marian Walery Weil - ur. 21 stycznia 1900 r w Gajówce ( obecnie Gajówka-wieś )  zm. w lutym 1946r w Gross Pankow ( Niemcy )  - syn Wilhelma Oskara Weila i jego żony Anny Klary Kanold Weil  Peterson . 

Był on ostatnim właścicielem majątku Skęczniew od 1926 do 1935 r . Pojął za żonę swoją bliska kuzynkę - Irmę  Łucją Weil ( córka Leopolda Weila , brat Wilhelma Oskara Weila ) ur. 1904 roku w Ozorkowie  - zm. 1989 roku w Będzinie . 

Mieli oni dwójkę dzieci :  

- Zygmunta Walerego Weila
ur. 21 maja 1926 roku , zginął 1 stycznia 1945 roku w Siemieniowicach podczas walk . 
  (Pochowany na cmentarzu dla żołnierzy niemieckich  w Siemieniowicach ).
- Elżbieta Lasota z domu Weil 
ur. 24 grudnia 1938 roku w majątku Ignalin  , mieszkająca obecnie w Bydgoszczy 



Z prawej strony Marian Weil z synem Zygmuntem 

Irma Weil 


Drugi z lewej Marian Weil 








Wiadomości prasowe : 
Echo Tureckie z 1930 r  

 


 

 
Echo Turckie z 1931 r 

 



  






Majątek Skęczniewski został sprzedany w roku 1934 , rodzina przeniosła się do majątku Ignalin w gminie Chodecz , rodzina Mariana Weila przeniosła się 1939 roku do majątku Gole , gdzie mieszkała do 1945 roku . Marian Weil służył w wojsku , brał udział w kampanii Wrześniowej 1939 roku , powrócił do majątku , 1944 roku, cofające się wojska niemieckie, wcielały w swoje szeregi wszystkich, którzy nosili niemiecko brzmiące nazwisko. W ten sposób Marian został wcielony do Wernmachtu, z którym dotarł do Berlina. Po zakończeniu wojny zamieszkał na krótko na wiosce Gross Pankow kilkadziesiąt kilometrów od Berlina. Na przełomie 1945/46 roku próbował wrócić do Polski i szukać rodziny. Dotarł do Łodzi, ale prześladowania Polaków, wcielonych do niemieckiego wojska, zmusiły go do ponownego powrotu do Niemiec. Nie udało mu się znaleźć rodziny, która w tym czasie schroniła się na Dolnym Śląsku, również uchodząc przed represjami związanymi z niemieckim nazwiskiem. Marian Weil zmarł na suchoty w Gross Pankow w lutym 1946 roku. Odwiedziliśmy z mamą jego grób (a w zasadzie miejsce po jego grobie, wskazane nam przez miejscową staruszkę) pod koniec lat 90-tych. 
Irma Weil, po wojnie wraz z jedynym pozostałym przy życiu dzieckiem, kilkuletnią Elżbietą Weil, tułała się szukając schronienia u dalekich krewnych. Mieszkała jakiś czas na Dolnym Śląsku, potem w Kosztowach na Górnym Śląsku, następnie  w Katowicach, gdzie moja mama skończyła Studia Nauczycielskie i wyszła za mąż. Elżbieta wraz z mężem, Sławomirem Lasota zamieszkali najpierw w Sosnowcu a potem w Będzinie. Irma Weil mieszkała cały czas z nimi aż do śmierci 1989r. W roku 1961 urodził się Maciej Lasota  a w 1965r Magdalena Lasota.

Informacje przekazał Maciej Lasota Wnuk Mariana i Irmy Weil . 



niedziela, 11 października 2020

Emil Hugo Weil

 

Emil Hugo Weil ur. 5 grudnia 1869 r. w Skęczniewie , zm. 30 sierpnia 1914 r. w Łodzi . Syn Fryderyka Wilhelama Weila i jego żony Marii z Reichów Weil . Zmarł w wieku 44 lat. 

Był ostatnim dzieckiem Wilhelma i Marii Welów , dyrektor fabryki w Łodzi . Jego żoną była warszawianka Helena Jadwiga Lerowska córka Jana Lerowskiego i Emili z domu Knoll . Miał z nią czwórkę dzieci : 

- Maria Weil 

- Danuta Weil ( 1906 - ? ) 

- Helena Jadwiga Weil ( 1909 - ? ) 

- Aniela Maria Weil 



sobota, 10 października 2020

Wilhelm Oskar Weil

 

Wilhelm Oskar Weil - ur. 1 lipca 1868 r w Skęczniewie , zm. 20 lutego 1910 r w Warszawie . Syn Wilhelma Weila i jego żony Marii z Reichów Weil . 

Był on właścicielem wsi Gajówka , pojął za żonę Anne Klarę Weil z domu Kanold ( siostra Elżbiety Kanold Weil żona Walerego Benona Weila ) 

Mieli oni czwórkę synów : 

- Marian Walery Weil - ur. w 1899 r , zm. przed 1945 r . 

- Leon Artur  Weil - ur. w 1901 r , zginął w czasie Bitwy Warszawskiej 1920 r.

- Jan Konstanty Weil - ur. w 1903 r , zm. 1975 r .

- Edward Wilhelm Weil - ur. w 1905 r , zm. 1919 r .


Wilhelm Oskar Weil zmarł 20 lutego 1910 r w Warszawie 




Grób Wilhelma Oskara Weila na cmentarzu w Skęczniewie ; 













Anna Klara Kanold ur. 1877 r , zm. 1951 lub 1952 w Niemczech , zona Oskara Wilhelma Weila , po jego śmierci wyszła ponownie za mąż za  pana o nazwisku Peterson ( o nim nie ma żadnych informacji ) . 



Fotografia pana o nazwisku Peterson może ktoś z państwa wie coś na jego temat proszę o kontakt ...






piątek, 9 października 2020

Anna Magdalena Weil

 Anna Magdalena Geyer Weil-ur. w  1 sierpnia 1866 r. Skęczniew, zm. 10 września  1934 r. Łódź. Córka Wilhelma Weila i jego żony Marii z Reichów Weil. Zmarła w wieku 68 lat.

O jej życiu za wiele nie wiadomo, wyszła za mąż za Emila Geyera zapewne w roku 1883. Miała z nim dwójkę dzieci:
- Mariusz Geyer (1884-1944)
- Anna Geyer Kostatecka (188?-19??)







Emil Adam Geyer -ur. 23 kwietnia 1848 w Łodzi, zm. 13 września 1910 w Berlinie. Jako jeden z pierwszych przemysłowców łódzkich miał wyższe wykształcenie – ukończył Wyższą Szkołę Techniczną we Wrocławiu. Był dyrektorem do spraw technicznych i współwłaścicielem przedsiębiorstwa bawełnianego swojego ojca. Po śmierci ojca popadł ze swoim bratem Gustawem w konflikt spowodowany zazdrością o wysoką pozycję brata w firmie, który to został głównym dyrektorem. Sytuację potęgowała również słaba sytuacja finansowa firmy. Konflikt częściowo rozwiązało wyprowadzenie firmy z długów i utworzenie w 1886 Towarzystwa Akcyjnego Fabryk Bawełny Ludwika Geyera, które regulowało kwestie własnościowe. Po śmierci Gustawa w 1893 został powołany na stanowisko prezesa. Z powodu swojego wykształcenia, bardziej niż brat skupiał się na kwestiach technicznych w zakładach. Do swojej śmierci w 1910 zwiększył ilość wrzecion w fabryce o 150%. W latach 1888–1890 był komendantem łódzkiej straży pożarnej, a w 1898 roku jednym z założycieli i współwłaścicieli sieci tramwajowej. W latach 1902–1904 był inicjatorem utworzenia kartelu przędzalń bawełnianych, także wiceprezesem Komitetu Giełdowego i członkiem Urzędu Starszych Zgromadzenia Kupieckiego oraz prezesem Łódzkiego Banku Kupieckiego, Polskiego Towarzystwa Teatralnego oraz Szpitala Pediatrycznego Anny Marii. Był także akcjonariuszem Towarzystwa Elektrycznego, cukrowni Aszych i fabryki chemicznej Rędziny. Z czasem osiadł w Warszawie i mieszkał przy alei Róż. Po śmierci Emila prezesem firmy został jego młodszy brat – Eugeniusz Geyer.















 


Anna Geyer Kostatecka  wyszła za mąż , za Antoniego Kostateckiego polskiego ekonomiste i profesora Uniwersytetu Warszawskiego zm 4 stycznia 1941 r w Dąbrowie Zielonej .
 

Maruisz Geyer - ur w 1894 r , zm. 1 listopada 1944 r w Dobrowie Zielonej - powodem jego śmierci było porwanie przez Armię Ludową i zamordowanie spoczywa razem z rodzicami na cmentarzu ewangelickim w Łodzi . 
 

 

 

czwartek, 8 października 2020

Maria Adela Weil

 

Maria Adela Weil Jonscher - ur 25 czerwca 1864 r w Skęczniewa , córka Fryderyka Wilhelma Weila i jego żony Marii Weil z domu Reich . Zmarła w Łodzi 1 lipca  1937 r  , przeżywszy lat 73 . 

Wyszła za mąż w 1887 r z Karolem Otto Jonscherm miała z nim szóstkę dzieci : 

- Stefan Władysław Jonscher ur 1888 - zm 1900 r 

- Karol Gustaf  Jonscher ur 1889 - zm 1951 r 

- Jan Walery Jonscher  ur 1892 - 1974 r 

- Jan Karol Jonscher  ur 1892  - zm ? 

- Józef Feliks Jonscher ur 1896 - zm ?

 - Kamila Jonscher ur 1899  zm ? 



Karol Jonscher urodził się w Lublinie w 1850 roku. Jego ojciec był lubelskim pastorem, matka zaś, z domu Hovelka, pochodziła z rodu sławnego astronoma gdańskiego Jana Heweliusza. Szkołę średnią ukończył w Lublinie, studia medyczne w Warszawie, odbył potem praktykę lekarską w klinikach Paryża, Berlina i Wiednia. Do Lublina już nie wrócił, trafił do Łodzi, gdzie osiadł na stałe. 




 
Szpital pod wezwaniem św. Anny przy ulicy Milionowej otworzono uroczyście w 1884 roku.
Był to obiekt od razu nowoczesny, początkowo liczył 50 łóżek na dwóch oddziałach: wewnętrznym i chirurgicznym, w jednym ze skrzydeł gmachu utworzono przytułek dla starych i niedołężnych robotników.


Szpital ten znajduje się na ulicy Milionowej i jest imienia doktora Jonschera 



  Kolejny szpital założony przez Karola Jonschra był przeznaczony dla osób chorych umysłowo 
 

 
Straszna smierć Stefana  syna Karola Jonschera i jego żony Marii Adeli Weil 
 

 
 Kolejny Szpital został otwarty w 1905 roku, przyjął imię Anny Marii i ciągle się rozbudowywał, stając się wzorową placówką pediatryczną w Królestwie Polskim. Szpital istnieje do dziś, nosi imię Janusza Korczaka.
 

 

Tempo życia i ogrom obowiązków, stres związany z wykonywanym zawodem, ciągłe napięcia i brak czasu na troskę o swoje zdrowie, musiały zaważyć na kondycji doktora. Miał 57 lat, kiedy po powrocie do domu z kolejnej wizyty lekarskiej dopadł go nagły atak serca. Zmarł w 1907 roku w pełni sił twórczych. 


 














Karol Jonscher został pochowany na cmentarzu ewangelickim przy ulicy Ogrodowej 





 

Karol Gustaw Jonscher (ur. 25 maja 1889 w Łodzi, zm. 30 czerwca 1955 w Poznaniu) – polski lekarz pediatra, profesor Uniwersytetu Poznańskiego.


Jego ojcem był dr Karol Jonscher i Maria z domu Weil. Był wnukiem ks. Karola Józefa Jonschera, długoletniego pastora parafii ewangelickiej w Lublinie. Studiował medycynę w Jenie i Monachium, w 1912 uzyskał we Wrocławiu doktorat. W latach 1913-1922 pracował w Warszawie, gdzie uzyskał habilitację. Od 1922 był związany z Uniwersytetem Poznańskim, gdzie zorganizował Klinikę Chorób Dziecięcych, pełnił obowiązki prorektora i dziekana Wydziału Lekarskiego. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1923 r. Od 1950 był związany z Akademią Medyczną w Poznaniu, wydzieloną z wydziałów uniwersyteckich.





Podczas II wojny światowej w 1940 przez kilka miesięcy był więziony w Dachau. Był związany z parafią ewangelicko-augsburską w Poznaniu, był też kuratorem Stowarzyszenia Polskiej Akademickiej Młodzieży Ewangelickiej.
 
W Polsce Ludowej w 1954 otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski 
 
Żoną była Janina z domu Gettlich, mieli pięcioro dzieci. Został pochowany na cmentarzu na Junikowie. W 1973 (ponownie w 2003) jego imię nadano Szpitalowi Klinicznemu nr 5 (mieszczącemu Instytut Pediatrii Akademii Medycznej w Poznaniu, dzisiejszego Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego), gdzie odsłonięto tablicę pamiątkową ku jego czci.

 

źródła wykorzystane to : 

/baedekerlodz.blogspot.com  , gazeta ,, Rozwój '' z lat 1900, 1905  , 1907 . oraz Wikipedia , 

środa, 7 października 2020

Władysław Leopold Weil

 

Władysław Leopold Weil ur. 6 marca 1863 r. w Skęczniewie , zm. 1 marca 1913 r. w Łodzi - syn Fryderyka Wilhelma Weila i jego żony Marii z Reichów Weil. Zmarł w wieku 49 lat. 


Zwany przez rodzeństwo ,, Powstaniec " - ponieważ urodził się podczas powstania Styczniowego.


Władysław  Weil studiował w Dorpacie (obecnie Tartu w Estonii). Pracował w rodzinnej aptece w Ozorkowie a następnie przez 23 lata był dyrektorem farbiarni i drukarni w Białej Fabryce Geyera. Zmarł w wieku 49 lat na skutek komplikacji po operacji.

Związek małżeński zawarł ok 1894 r. z  z Małgorzatą Schanze (1859-1924) i miał cztery córki: 


-Helena Elżbieta Weil (1895-1983) 
-Stefania Małgorzata Weil (1897-1899) 
-Alicja Anna Weil (1902-1980)
 -Irma Łucja Weil (1904-1989)















 


poniedziałek, 5 października 2020

Walery Benon Weil

 

Walery Benon Weil ur. 25 lipca  1861 r - zm.  5 listopada 1918 r Skęczniew , syn Fryderyka Wilhelma Weila i Marii z Rechów Weil , Żył 57 lat 

Właściciel majątku Skęczniew przejął go po ojcu w 1896 r , ożenił się w 1898 r z Elżbietą Charletą Emilią Kanold ur  w 1870 r - zm. 15 listopada 1949 r  Strachocice . 

Pierwszym mężem Elzbiety był Eryk Minster z którym miała syna Fryderyka Pawła Minstera ur w 1891 r - zm 1938 Strachocice ( żonaty z Antonią z domu Chojnacką) 


Majątek skęczniewski słynął z pięknego ogrodu dworskiego. Ostatni dziedzic Skęczniewa Walery Benon Weil znany był w guberni kaliskiej jako dobry rolnik, znakomity hodowca bydła. Wspólnie z ks. Piotrem Ostaniewiczem i ks. Ludwikiem Sperczyńskim( ówczesny proboszcz parafii Parafia Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Dobrej) zorganizował Kasę Stefczyka.
Towarzystwo Pożyczkowo-Oszczędnościowe Kasa Stefczyka funkcjonowało w Skęczniewie w okresie międzywojennym. Posiadało swój budynek nabyty wraz z gruntem od Weila. Działalność ta obejmowała swoim zasięgiem teren kilku gmin. Kasa została zlikwidowana przez okupanta w 1940 roku . 
  

Gazeta Świąteczna 1918 nr 1969
Z parafji Pęczniewskiej w powiecie tureckim … Stwierdzić należy, że ludzie tu chętnie garną się do oświaty, o czem świadczy liczba szkół, których mamy osiem. Do krzewienia oświaty w naszej gminie pomaga wszystkiemi siłami ksiądz proboszcz Ławiński z Niemysłowa. Za jego staraniem powstała w parafji Pęczniewskiej we wsi Popowie szkoła rolnicza, która przyniesie dużo pożytku. W Niemysłowie czynna jest staraniem jego rada opiekuńcza, która utrzymuje wiele ochronek i szkół; doskonale też rozwija się kasa oszczędności i pożyczek i wiele innych stowarzyszeń. W roku zeszłym powstał w Niemysłowie pomnik ku czci bohatera naszego Tadeusza Kościuszki. — Istnieją w naszej gminie trzy kółka teatralne, które dają ludziom godziwą rozrywkę i dochód na dobre, wzniosłe cele. Kółko we wsi Popowie jest pod kierownictwem nauczycielki, w Niemysłowie zaś prowadzi kółko organista. Popiera je również ksiądz Ławiński, a w Popowie nadto i właściciel Skęczniewa, zarządzający szkołą rolniczą p. Walery Wejlt. Stały czytelnik Gazety Świątecznej nauczyciel K. Korozo.

 
Gazeta Łódzka ,, Rozwój '' z dnia 15 marca 1902 r , numer 62 : 




Gazeta Rolnicza : pismo tygodniowe ilustrowane. R. 52, nr 30 (26 lipca 1912)




Gazeta Rozwój 2 grudnia 1902 r 


 





Walery Weil umiera w 1918  w Skęczniewie , jego żona Elżbietą sama gospodaruje na 485 ha ziemi do 1926 r . Potem zaś majątek gospodaruje Marian Walery Weil ur. 1889 r który ożenił się z Irmina Łucją Weil ( córką Władysława Leopolda ) Marian Walery był synem Oskara Wilhelma Weila  
 


 
Grób Franciszka Minstera 
 


Drzewo Genealogiczne rodziny Minsterów